Caribena versicolor
Wystaw opinię o produkcie
Wybierz wariant produktu:
Poszczególne warianty mogą różnić się ceną
Zapytaj o produkt
Administratorem danych osobowych jest PHU Krystian Solga. Przetwarzamy je w celu przesłania odpowiedzi na zapytanie. Więcej informacji dotyczących przetwarzania danych osobowych znajduje się w polityce prywatności.
Udostępnianie karty produktu
Koszty dostawy wybranego produktu
Cena dostawy dotyczy tego produktu (w wybranym wariancie - jeśli dotyczy). Może się ona zmienić po dodaniu innych produktów do koszyka.
Opis
Caribena versicolor - Spektakularny ptasznik wielobarwny o szafirowo-rubinowej metamorfozie
Caribena versicolor (znany tradycyjnie pod dawną nazwą Avicularia versicolor) to nadrzewny klejnot z karaibskiej Martyniki, który przechodzi jedną z najbardziej widowiskowych transformacji barwnych w świecie zwierząt. Zaczynając życie jako hipnotyzujący, metalicznie szafirowy maluch, z kolejnymi wylinkami przeobraża się w wielobarwnego pająka o szmaragdowym karapaksie, aksamitnie czerwonym odwłoku i fioletowych odnóżach z różowymi stopami. Dzięki łagodnemu usposobieniu, braku agresji i budowie śnieżnobiałych tuneli pajęczynowych wysoko nad podłożem stanowi wymarzony wybór na pierwszego ptasznika nadrzewnego dla początkujących.
- Spektakularna metamorfoza ontogenetyczna: Obserwujesz w jednym życiu dwa zupełnie różne oblicza - od elektryzującego, kobaltowo-szafirowego błękitu u młodych stadiów (L1-L5) po wielobarwną szatę dorosłych (L9-L11) łączącą szmaragdową zieleń, rubinową czerwień, głęboki fiolet i jasnoróżowe stopy.
- Mistrz nadrzewnej architektury: Pająk splata w górnej strefie zbiornika gęste, lejkowate tunele z pajęczyny i często przebywa na widoku podczas wieczornych obserwacji, zamiast ukrywać się pod ziemią.
- Łagodny temperament i słaby jad: Gatunek płochliwy i nieagresywny, który w razie niepokoju wybiera ucieczkę do gniazda, a jego jad jest nieistotny medycznie i porównywalny do użądlenia pszczoły.
- Proste utrzymanie przy wentylacji krzyżowej: Dawny mit wrażliwości tego gatunku został całkowicie obalony - przy zastosowaniu pojemnika z boczną perforacją i suchego wierzchu podłoża jest to odporny, żarłoczny pająk doskonale radzący sobie w temperaturze pokojowej.
| Nazwa naukowa i synonimy | Caribena versicolor (dawniej Avicularia versicolor, Avicularia rutilans) |
| Nazwa zwyczajowa | Ptasznik wielobarwny, ptasznik karaibski tęczowy (lokalnie Matoutou falaise) |
| Pochodzenie | Martynika (archipelag Małych Antyli, Morze Karaibskie - ptasznik Nowego Świata) |
| Tryb życia | Nadrzewny - buduje gęste, cylindryczne oprzędy tunelowe w górnych partiach zbiornika |
| Wymiary docelowe | Samica: 5-6.5 cm długości ciała (DC), do 12-16 cm rozpiętości odnóży (DLS) - Samiec: 4.5-5 cm DC (11-13 cm DLS) |
| Długość życia i tempo wzrostu | Samice: 8-12 lat (w optymalnych warunkach do 15 lat), samce: 2.5-4 lata - tempo wzrostu średnie do szybkiego (dojrzałość w 1.5-2 lata w cieple) |
| Temperatura | Optymalnie 24-28°C w dzień (dobrze toleruje 20-26°C), w nocy spadek do 20-24°C |
| Wilgotność i wentylacja | 65-80% przy bezwzględnym wymogu silnej wentylacji krzyżowej (otwory boczne i górne) |
| Terrarium docelowe | Pionowe: minimum 20x20x30 cm lub 20x20x35 cm (optymalnie 25x25x40 cm), otwierane od przodu |
| Siła jadu i włoski parzące | Jad słaby, nieistotny medycznie - włoski parzące typu II na odwłoku (uwalniane kontaktowo, niewyczesywane w powietrze) |
| Poziom trudności | Początkujący (z wiedzą o wentylacji krzyżowej) / Średniozaawansowany - gatunek ekspozycyjny |
| Status prawny i CITES | Załącznik III CITES (Aneks C UE) - brak obowiązku rejestracji w starostwie powiatowym i brak wymogu dokumentów w UE |
Wybór wariantu i pierwsze kroki z zakupionym stadium
W zależności od wybranego z listy rozwijanej stadium rozwojowego Caribena versicolor przyjeżdża na różnym etapie swojej spektakularnej przemiany barwnej. Młode osobniki, czyli tzw. spiderlingi (stadia L1-L5 o rozpiętości odnóży 1.2-3.5 cm), zachwycają metalicznym, szafirowym błękitem z czarnym wzorem jodełki na odwłoku - wielu hodowców wybiera od razu 2-3 maluchy do osobnych kliszówek, aby równolegle obserwować proces ich metamorfozy i zwiększyć szansę na wyhodowanie długowiecznej samicy. Podrostki (stadia L6-L8 o rozpiętości 4-7.5 cm) wchodzą w fazę transformacji, w której błękit przechodzi w turkus, odnóża nabierają głębokiego fioletu, a na odwłoku pojawiają się pierwsze soczyście czerwone szczecinki. Osobniki subadult i dorosłe (L9+, w tym seksowane samice i samce) prezentują pełną, kontrastową szatę dorosłą i od pierwszego dnia stanowią gotową ozdobę wertykalnego terrarium.
- Krok 1: Aklimatyzacja po transporcie - Po rozpakowaniu paczki ustaw pojemnik w spokojnym, zacienionym miejscu i zapewnij pająkowi 24 godziny odpoczynku w temperaturze pokojowej (20-22°C) bez dogrzewania matą czy kablem grzewczym. Gwałtowne podnoszenie temperatury bezpośrednio po podróży niepotrzebnie przyspiesza metabolizm i potęguje stres.
- Krok 2: Bezpieczne otwieranie i kontrola wentylacji - Młode pająki (L1-L4) podróżują w wentylowanej kliszówce, natomiast większe stadia w pionowych pojemnikach transportowych typu braplast. Jeśli przekładasz pająka do docelowego lokum z gęstą perforacją boczną i górną, wykonuj to na środku stołu przy użyciu długiej pęsety (25-30 cm) oraz pojemnika asekuracyjnego, pamiętając o zwinności i skoczności gatunku.
- Krok 3: Nawodnienie startowe bez przemaczania - Po kilku godzinach od przyjazdu nanieś pipetą 2-3 krople czystej wody na ściankę pojemnika lub bezpośrednio na nici oprzędu (u maluchów L1-L3), a u podrostków i dorosłych napełnij miseczkę z wodą. Wierzchnia warstwa podłoża powinna pozostać lekko wilgotna lub sucha - nigdy nie twórz na dnie mokrego bagna.
- Krok 4: Pierwsze karmienie i rozbudowa oprzędu - Pierwszy posiłek podaj dopiero po 24-48 godzinach, gdy pająk uspokoi się i zacznie rozciągać pierwsze nici pajęczynowe w górnej części zbiornika. Wrzuć bezpośrednio w pobliże oprzędu pojedynczego owada karmowego o wielkości stanowiącej 50-100% długości odwłoka pająka.
Jakie terrarium i wentylację zapewnić Caribena versicolor (dawniej Avicularia versicolor) na start?
Caribena versicolor wymaga pionowego pojemnika lub terrarium otwieranego od przodu (dla dorosłego minimum 20x20x30 cm) z obowiązkową wentylacją krzyżową, czyli otworami w dolnej i górnej części bocznych ścianek oraz w suficie. Wewnątrz utrzymujemy temperaturę 24-28°C, umiarkowaną wilgotność 65-80% z miseczką wody i pionowo opartą korą pod oprzęd.
W naturze na Martynice pająki te zamieszkują rozety nadrzewnych bromelii i korony drzew na wysokości sięgającej nawet 21 metrów nad ziemią, gdzie ciepłe, wilgotne powietrze jest nieustannie przewietrzane przez oceaniczne pasaty. Zrozumienie tego biotopu całkowicie rozwiązało dawną zagadkę zjawiska SADS (Sudden Avic Death Syndrome) - młode ptaszniki nie padały z powodu wrodzonej delikatności, lecz wskutek uduszenia w zamkniętych pojemnikach z mokrym, bagnistym podłożem i zastanym powietrzem. Dlatego w hodowli najważniejsza jest ciągła, grawitacyjna wymiana gazowa wymuszona przez podwójną perforację boczną, a w ciepłym mieszkaniu (powyżej 22°C) gatunek nie wymaga żadnych mat grzewczych.
Dla maluchów L1-L4 najlepiej sprawdzają się wysokie, obficie nawiercone z boków kliszówki lub pionowe pojemniki akrylowe, dla podrostków L5-L7 podwyższane pojemniki 10x10x20 cm lub 15x15x25 cm, a dla osobników dorosłych kompaktowe terrarium 20x20x35 cm do 30x30x40 cm z drzwiczkami frontowymi, które chronią gniazdo budowane pod sufitem przed rozerwaniem przy otwieraniu. Jako szkielet konstrukcyjny pod cylindryczny oprzęd doskonale sprawdza się pionowo oparta kora drzewa korkowego wzbogacona w górnej strefie o gałązki i liście. Na dnie układamy warstwę włókna kokosowego o grubości 2.5-5 cm, a w jednym rogu możemy umieścić kępkę utrzymującą lokalną wilgoć, jaką tworzy mech torfowiec, oraz wprowadzić białe skoczogonki jako naturalną ekipę sprzątającą chroniącą zbiornik przed pleśnią.
Czym karmić Caribena versicolor i jak dopasować wielkość pokarmu?
Podstawę diety Caribena versicolor stanowią żywe, ruchliwe owady karmowe o wielkości równej 50-100% długości samego odwłoka pająka (bez odnóży), podawane w pobliże wylotu tunelu pajęczynowego. Młode stadia L1-L4 karmimy co 3-4 dni drobnym wylęgiem, natomiast podrostki i dorosłe osobniki raz na 7-10 dni.
Ptasznik wielobarwny jest nocnym drapieżnikiem polującym z zasadzki, który lokalizuje zdobycz za pomocą czułych mechanoreceptorów odbierających drgania nici sygnałowych rozpiętych wokół wejścia do gniazda. Z tego powodu rzadko schodzi na sam dół zbiornika po nieruchomy lub zakopujący się w podłożu pokarm. Najlepsze rezultaty daje podawanie owadów wspinających się po korze lub delikatne umieszczanie ich długą pęsetą (25-30 cm) bezpośrednio na skraju pajęczyny.
Dla najmłodszych maluchów (L1-L3) idealny pokarm stanowi drobny wylęg karaczana tureckiego (2-3 mm), wylęg świerszcza lub nielotne muszki owocówki. Podrostkom (L4-L8) serwujemy podrośnięte karaczany tureckie, małe karaczany Dubia oraz świerszcze bananowe lub domowe, natomiast dorosłe pająki chętnie polują na duże karaczany Dubia, dorosłe świerszcze i szarańczę (larwy mącznika młynarka lub drewnojada warto podawać wyłącznie z pęsety jako okazjonalne urozmaicenie). Tempo karmienia kontrolujemy na podstawie proporcji ciała: odwłok pająka nadrzewnego powinien mieć szerokość zbliżoną do karapaksu (maksymalnie w proporcji 1:1 do 1.3:1), aby pająk zachował pełną zwinność i przyczepność poduszeczek adhezyjnych (scopulae) na gładkich powierzchniach.
Najczęstsze błędy w hodowli i jak ich unikać
- Brak wentylacji bocznej i bagniste podłoże (główna przyczyna SADS): Przetrzymywanie pająka w szczelnym pojemniku z otworami wyłącznie w pokrywce i obfite, codzienne zraszanie prowadzi do dusznego zastoju powietrza. Stosuj zawsze pojemniki z wentylacją krzyżową (otwory na bocznych ściankach), zapewnij stałą miseczkę z wodą (na dnie lub podwieszoną na korze) i pozwól podłożu przeschnąć między cotygodniowymi cyklami lekkiego zwilżania.
- Pojemnik otwierany wyłącznie od góry: Caribena versicolor buduje swój tunelowy oprzęd w najwyższym punkcie zbiornika, często łącząc korę korkową z sufitem. W docelowym terrarium wybieraj zawsze konstrukcję otwieraną od przodu, a u maluchów w kliszówkach opieraj ukośnie kawałek kory korkowej nieco poniżej wieczka, aby przy otwieraniu nie niszczyć gniazda.
- Pozostawianie żywych owadów karmowych w okresie przedwylinkowym: Gdy pająk ciemnieje, odmawia przyjmowania pokarmu i szczelnie zaprzęda wejścia do tunelu, zbliża się linienie. Bezwzględnie wyjmij wówczas z pojemnika niezjedzone świerszcze lub karaczany, a pierwszy posiłek po zrzuceniu oskórka podaj dopiero po stwardnieniu kłów jadowych (po 3-4 dniach u maluchów L1-L3 lub po 10-14 dniach u dorosłych).
- Bezpośrednie pryskanie wodą na pająka i próby brania na dłonie: Strumień wody skierowany na pająka wywołuje gwałtowną panikę i ucieczkę, a płochliwy osobnik wyjęty z terrarium potrafi wykonać daleki skok grożący niebezpiecznym dla pająka upadkiem z wysokości. Krople wody nanoś spokojnie pipetą na ściankę lub oprzęd, a wszelkie prace porządkowe wykonuj długą pęsetą terrarystyczną.
Rewizja taksonomiczna (Avicularia versicolor a Caribena versicolor), dymorfizm i biologia rozrodu
Gatunek został po raz pierwszy opisany naukowo w 1837 roku przez Charlesa Athanase'a Walckenaera jako Mygale versicolor na podstawie samicy z Martyniki (w 1875 roku Anton Ausserer opisał samca jako Avicularia rutilans, a w 1892 roku Eugène Simon przeniósł takson do rodzaju Avicularia). Przełom nastąpił w marcu 2017 roku, kiedy Caroline Sayuri Fukushima i Rogério Bertani opublikowali na łamach czasopisma ZooKeys kompleksową rewizję kladystyczną podrodziny Aviculariinae. Badacze wykazali polifiletyczny charakter dawnego rodzaju Avicularia i wyodrębnili nowy rodzaj Caribena (obejmujący Caribena versicolor z Martyniki oraz siostrzany, brązowo ubarwiony gatunek Caribena laeta z Portoryko i Kuby), jednocześnie formalnie synonimizując nazwy Avicularia rutilans i Caribena rutilans.
Podstawą wyodrębnienia rodzaju Caribena są ścisłe cechy anatomiczne: wysoce wyspecjalizowane pole bardzo długich (powyżej 1 mm) i niezwykle cienkich (poniżej 9 mikrometrów średnicy) włosków parzących typu II w grzbietowo-tylnej części odwłoka oraz specyficzna budowa aparatu kopulacyjnego samców. Dojrzałe samce Caribena versicolor posiadają charakterystyczny, ostro zakończony wyrostek po retrolateralnej stronie cymbium na nogogłaszczkach i - w przeciwieństwie do wielu innych ptaszników - nie wykształcają haków goleniowych (apofiz) na pierwszej parze odnóży krocznych. Co istotne z perspektywy hodowcy, dorosłe samce zachowują równie atrakcyjne, wielobarwne ubarwienie jak dorosłe samice, różniąc się od nich smuklejszym odwłokiem i proporcjonalnie dłuższymi odnóżami.
W warunkach hodowlanych do rozrodu dopuszcza się obficie nakarmione samice o długości ciała minimum 4.5-5 cm (zwykle po 10-11. wylince). Zaloty opierają się na komunikacji wibracyjnej - samiec rytmicznie bębni nogogłaszczkami i odnóżami o oprzęd partnerki (drumming). Po 1-4 miesiącach od kopulacji samica buduje wewnątrz tunelu grubościenny, soczewkowaty kokon zawierający zazwyczaj 100-200 jaj, który wbudowuje w strukturę oprzędu i regularnie obraca. W temperaturze 25-27°C i wilgotności 75-80% przy sprawnej cyrkulacji powietrza po około 6-8 tygodniach młode przechodzą przez stadia nimfalne (N1 i N2) i linieją na w pełni samodzielne, szafirowo-niebieskie pajączki w stadium L1.
Często zadawane pytania (FAQ)
Czy Caribena versicolor wymaga rejestracji w starostwie powiatowym lub dokumentów CITES?
Nie - zakup i hodowla tego gatunku w Polsce nie wiążą się z żadnymi formalnościami urzędowymi. Choć od 11 stycznia 2023 roku Caribena versicolor znajduje się w Załączniku III Konwencji CITES (co w prawie Unii Europejskiej odpowiada Aneksowi C Rozporządzenia Rady WE nr 338/97), zgodnie z art. 64 ust. 1 polskiej Ustawy o ochronie przyrody obowiązek rejestracji w starostwie powiatowym w ciągu 14 dni dotyczy wyłącznie kręgowców (płazów, gadów, ptaków i ssaków) z Aneksów A i B. Wszystkie bezkręgowce - w tym ptaszniki - są z mocy prawa całkowicie zwolnione z rejestracji w starostwie, a legalny obrót gatunkami z Aneksu C na terenie Unii Europejskiej nie wymaga świadectw CITES ani zaświadczeń weterynaryjnych.
Kiedy niebieski maluch zmieni ubarwienie na kolory dorosłe?
Młode pająki prezentują metalicznie niebieskie (szafirowo-kobaltowe) ubarwienie z czarnym wzorem na odwłoku od stadium L1 do około 5. wylinki (L5). Przełom następuje zazwyczaj podczas 6. wylinki (L6), kiedy błękit jaśnieje w stronę turkusu i pojawiają się pierwsze oznaki transformacji. Pomiędzy 7. a 9. wylinką (L7-L9) odnóża nabierają głębokiego fioletu, a odwłok pokrywa się czerwonymi szczecinkami, osiągając pełnię wielobarwnej szaty dorosłej około 9-10. wylinki.
Czy można trzymać kilka osobników Caribena versicolor w jednym terrarium?
Nie, ptaszniki wielobarwne należy utrzymywać wyłącznie pojedynczo w osobnych pojemnikach. Wprawdzie w naturze na Martynice można zaobserwować wiele oprzędów na jednym drzewie lub w jednej kępie bromelii, jednak badania terenowe potwierdziły, że wynika to wyłącznie z obfitości kryjówek i pokarmu w danym siedlisku. W ograniczonej przestrzeni terrarium pająki te są terytorialnymi samotnikami i wykazują kanibalizm.
Czy jad i włoski parzące Caribena versicolor są groźne dla człowieka?
Jad Caribena versicolor jest bardzo słaby, uznawany za nieistotny medycznie i porównywalny w skutkach do użądlenia pszczoły lub osy. Gatunek ten jest płochliwy i niemal nigdy nie przyjmuje postawy grożącej - w razie stresu ucieka do tunelu pajęczynowego lub odstrasza napastnika wystrzeleniem strumienia płynnych odchodów. Jako łagodny ptasznik Nowego Świata posiada na odwłoku włoski parzące typu II o charakterze kontaktowym (nie są wyczesywane w powietrze w formie chmury jak u gatunków naziemnych), a obsługa pojemnika za pomocą długiej pęsety terrarystycznej (25-30 cm) zapewnia hodowcy 100% bezpieczeństwa i spokoju.
Chcesz na własne oczy obserwować spektakularną przemianę szafirowego klejnotu z Martyniki i podziwiać jego śnieżnobiałe konstrukcje pajęczynowe? Wybierz odpowiadające Ci stadium rozwojowe z listy powyżej, dodaj Caribena versicolor do koszyka i ciesz się hipnotyzującym spektaklem barw w swoim wertykalnym terrarium!
Wysyłka i gwarancja żywej dostawy
W okresie chłodów paczkę zabezpieczamy profesjonalnym wkładem grzewczym HeatPack, dbając o właściwą temperaturę w podróży.
Zwierzęta nadajemy wyłącznie od poniedziałku do czwartku, aby wyeliminować ryzyko utknięcia przesyłki w sortowni na weekend.
Bierzemy pełną odpowiedzialność za bezpieczny transport. Gwarantujemy, że zwierzę dotrze do Ciebie całe i zdrowe.
Opinie
Jeśli dodałeś/-aś recenzję, a nie pojawiłą się na liście, być może oczekuje na moderację.